অন্য এক মমতাৰ চিঠি

মৰমৰ--

আজি বহুদিনৰ মূৰত তোমালৈ লিখিম বুলি বহিছো। এয়া তুমি

দি থৈ যোৱা আশাৰ চাকি গছি জ্বলাই লৈছো। এটি জোনাকীয়ে

বাৰে বাৰে আহি আত্মজাহ যাব খুজিছে চাকিগছিত।

হয়তো মোৰ আশাবোৰৰ সৈতে নিজকে বিলীন কৰি

দিব খুজিছে।

তুমি চাগে কোনোবা সপোনৰ দেশত কুশলে

আছা। মোকহে পিছে আজিকালি তোমাৰ স্মৃতিবোৰে

বৰকৈ আমনি কৰে।

আজিকালি মই শেৱালীৰ সুবাস ভাল নাপাওঁ

বৰকৈ বিধস্ত কৰে স্মৃতিবোৰক।

জানা, তুমি এৰি যোৱা

সময়তে লগোৱা শূন্যতাৰ চাদৰখনত আজিঙ

এটি ৰঙীন ফুল বাচিব পৰা নাই ।

আজিও শুভ্ৰ বৰণীয়া আঁচলৰ ছাঁটোতে বন্দী

হৈ আছে জীৱনটো। বাৰে বাৰে গতি সলাইছে

দুখৰ নদীখনে । কিন্তু একেই আছে স্মৃতিৰ

ঢলবোৰ। তোমাৰ পোনাকণ এতিয়া

ভালেখিনি ডাঙৰ হল। এইবাৰ সি চাকৰি

এটাও পালে

শিক্ষকৰ চাকৰি ।

এতিয়া আৰু লাউমূৰাবোৰে আমাৰ

পদূলি শুঙিব নাহে।

পোনাকণৰ বিয়াৰোসময় হল।

কিন্তু ভয় লাগিছে

মোৰ দৰে তাৰো জীৱনটো যদি উকা হৈ যায় ।

মৌনতাৰ ক্ষণবোৰে যদি আৱৰি ধৰে

সিহঁতৰো জীৱনটো।

তোমাক বিয়ালৈ মাতিম , তুমি আহিবাদেই ।

মই দিখৌ ঘাটত তোমাৰ বাবে

নাও এখন ৰাখিয়ে থৈছো।

তুমি কিন্তু মোক আগতীয়াকৈ জনাবাদেই ।

আৰু কি লিখিম আজিলৈ সামৰো।

মৰম লবা। ইতি---

তোমাৰ

মমতা

পুনঃ এইবাৰ আমাৰ দিখৌপৰীয়া মাটিখিনি মোকলালো ।

তাত এইবাৰ জহা ধানৰ খোতি কৰিছো । তুমি জহা চাউলৰ

ভাত বহুত ভাল পোৱা নহয় ।

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/f/f5/JEUTI%2C4th_Edition%2C2013.pdf